دانشگاه با طعم باران

سلااااااااااااااام دوست جونام.من نیلوفرم.میدونم که باید خاطرات بنویسم. ولی می خوام از روز اولی که میرم دانشگاه خاطرات بنویسم.پس الان یه خورده در مورد خودم می گم.خاطرات باشه واسه بعد.خب دوست جونام من ۱ساله پشت کنکورم که پزشکی قبول شم.یه وقت فکر نکنین از این خرخونای آفتاب ندیده ام.اتفاقا از شما چه پنهون که هیچ کس تو فامیل البته تا دو سال پیش باورش نمی شد که من زرنگ باشم حا لا دیگه اینکه در مورد دانشگاه قبول شدنم چی فکر می کردن بماند.خلاصه نیلو هم با پزشکی قبول شدن نشون داد که      بلللههههه نیلو خانوم ا ینه.سال پیش رتبم شد ۱۳۰۰.البته شانسی چون درس نمی خوندم.امسال شدم ۶۰۰بازم شانسی چون سر کنکور کلی شیمی جا انداختممن عاشق شانس خودمم.حالا واکنش فامیل هیئت علمیمون بماند.راستی یادم رفت بگم ۱۹ سالمه.راستی دوست جونا من بلد نیستم عسکه جدید به وبلاگم اضافه کنم هر کی بلده بهم بگه.

داشتم چی می گفتم آهان ما ۴ تا بچه ایم.۲ تا آجی بزرگ دارم.یکی ساسا که ای طوریهبعدی هم به به که اینطوریه .داداش کوچیکمم شهی کهاینه.حالا فهمیدین من چه خونواده ای دارم. تو این فامیل ما دکی نداشتیم نداشتیم امساله از این خونواده ی علمی ۱۰۰۰۰ تا دکی در اومد.منم که دیگه الکی  دکی نشدم جاتون خالی رفتم تو سایتو به راحتی کارنامه ی همشونو کشیدم بیرون و خلاصه رو کم کنی و از این حرفا.چه میشه کرد دیگه!!!!!خب دیگه چی بگم آهان هفته ی پیش رفتم شمال ثبت نام که جاتون خالی اونجا از همه جای وطن عزیز بودن الا تهران.من هم ولایتی می خوام.ولی دانشگامون خوکشله رفتم خوابگاه گرفتم.فقط ناهار می دن.من چی کار کنم حالا؟؟؟تخم مرغ می خوام بپزم می سوزه وای به حال چیزای دیگه.

رفتم اندازه ی یه دختر دمه بخت جاهاز خریدم.کاسه و بشقاب و قابلمه و ....نصفی از وسایلمم با محبوبه خریدم دوست جونمه.شیمی آزاد می خونه.خیلی پایست همه جا با من می یاد.

خب دیگه بچه ها جونم من دیگه میرم خبرای بعدی باشه واسه دانشگاه!!!!!دوستون دارم یه عالمه .