دانشگاه با طعم باران

سلام

اومدم یه کمی از دانشگاه جیگرمون واستون بگم .

دانشکده ی ما یه قسمت کوچولو از یه دانشگاه بزرگه . گل کاری و چمن کاری و صندلی کاری نداره و همه چیش رو خدا داده و اگه نمیداد من نمیدونم باید با اون بی آب و علفی چی کار می کردیم ولی خدا رو شکر علفای خودرو از همه طرف اومده بالا.اگه زیادی بخوای پررو بازی در بیاری و این ور اون ور بپلکی از علفا مارمولک و قورباغه و سنجاقک می زنه بیرون و موهاتو سیخ می کنه.ولی خب نمی شه از این حس زیبای گشت زدن تو دانشگاه گذشت.و معمولا بچه ها رو تو همه جا پیدا می کنی الا دانشکده ی خودشون.()فقط می ریم دم دانشکده فنی.حالا چون شمایین دم معماری هم می ریم.اگه به کسی نگین تا دانشکده ی ادبیات هم رفتیم.(فکر بد نکنینا)فقط می ریم اون جا هوا می خوریم بر می گردیم.

حالا برمی گردیم سر دانشکده ی جیگر پزشکی با بچه های جیگر تر از خودش.چند روزه پیش داشتم تو محوطه به طرف سرویس میرفتم و آز اون آفتاب خفنا هم میزد تو چشم و چال و منم عینک آفتابیمو زده بودم که یه صدای نتراشیده ای اومد که عینکتو بخورم.حالا درسته که خودم تا حالا دانشگاه نرفتم ولی اگه نخوردیم نون گندم دیدیم دسته مردم.(درست گفتم ضرب المثل رو)یه وقت فکر نکنین اینایی که متلک میندازن دانشجو هستنا.آخه خداییش تو دانشگاه متلک میندازن؟!اونم سال بالایی به سال پایینی.دوباره یکی دیگه گفت بچه تهرانه عینک می زنه ها.دیگه این یه قلم رو نشنیده بودیم که بچه های تهران فقط عینک آفتابی می زنن.

این از روزای آفتابی روزای بارونی هم که یه بساطه دیگه داریم.بچه های جیگرمون حاضرن مثل موش آب کشیده شن ولی چتر نگیرن دستشون.حالا منم که می گیرم دستم می گن اوااااااااااا چتر می گیری دستت؟!؟۱؟

نمی دونم چرا همه ی کارای من واسه بقیه عجیبه.تو خوابگاه باید قهوه و نسکافه رو بذاری کنار انگار داری شربت شنگولی می خوری یه طوری نگات می کنن که ...نمی دونم شایدم حق دارن فکر می کنن داری خودتو لوس می کنی اگه مثلا چایی دوست نداشته باشی .ولی من که نمیتونم قهوه جون رو بذارم کنار.

راستی یه چیزه دیگه من یه ساعت جیگر خوشگل اسپیریت دارم که بعد از عمری پارسال اینو خریدم و تا حالا نشده یکی این رو ببینه و نگه که چه قشنکه.چند وقت پیش تو دانشگاه یکی از اعتمادبه نفسامون گفت ساعتت مارکش چیه گفتم اسپریت.حالا فکر می کنین چی گفت؟گفت اسپریت چیه اسپرایت درستهحالا واقعا کدوم درسته؟تو دهاته ما که می گن اسپریت.بگذریم دیگه تو این ۲ ۳ هفته یه چیزایی دیدم که تا آخر عمرم دارم تا واسه همه تعریف کنم

خب دیگه برم درس بخونم فعلا بای بای