دانشگاه با طعم باران

بیوشیمی یا سوتی

nilouyee — Thu, 26 Jun 2008 09:12:18 GMT

بالا نوشت : واییییییییییییییییییییییییی . آخ جونمی جونننننننننن . بیوشیمیم قبول شدم تازه یه کمم از ۱۰ بیشتر شدممممممممم . یوهوووووووووووووو . خدا جونم شکرتتتتتتتتتتت . قربون همتون برم من که اینقدر دعاهاتون می گیره . روی ماه همتونو می بوسم ( در دنیای مجازی همه محرمند )

سلام علیکم . اول از همه با تاخیر روز زن و مادر رو به همه ی خانومای عزیز و محترم تبریک می گم ایشالا اونایی که مامان شدن خوشبختی بچه هاشونو ببینن اونایی هم که ازدواج کردنو هنوز مامان نشدن به سلامتی تا چند سال دیگه طعم شیرین مامان شدنو بچشن اونایی هم که مثل من از هفت دولت آزادن حسابی بگردن و خوش بگذرونن که وقت واسه مامان شدن زیاده . منم نمی خوام بگم اینجا روز مادر چقدر یاد مامان جیگرو گل و تپلی خودم افتادمو بغضمو قورت دادم ! نمی خوام بگم چون می دونم نارحت می شین !

آقا من زنده ام چرا دارین خودکشی می کنین ؟؟ بله نیلوفر زندست و در صحنه ی امتحانا با سرعت داره می تازونه !! اونم چه تازوندنی یعنی امتحانایی دارم می دم بس دیدنی و شنیدنی . همشونم یه طرف اون بیوشیمی هم یه طرف . خیلی از این درس خوشم می یاد اینطورم که بوش می یاد یه ترم دیگه هم باید تحملش کنم ! اصلا از اولشم بیوشیمیم خوب نبود یعنی هیچوقت بیشتر از 10 روش حساب باز نمی کردم تازه واسه همون 10 هم کلی نذر و نیاز می کردمو خدا و پیغمبرو صدا می کردم . ما واسه این درس 5 تا استاد داریم یعنی هر کدوم یه مبحث رو درس می دن و سر امتحان 5 سری سوال جدا می دن که باید هر 5 سریش رو جواب بدیم و بعد دیگه پیش خودشون کلی ضرب و تقسیم و جمع و تفریق می کنن که نمره ی دانشجو رو بدن . منم از اونجا که همیشه تو کار دودره کردن کلاسا بودم اصلا استادای این درسو نمی شناختم یعنی به لحاظ اسمی که مثلا ( دکتر ف ) فلان مبحث رو درس می ده می شناختما ولی چون کم دیده بودمشون از رو قیافه خوب نمی شناختم . سر امتحان سری سوالای اسید آمینه رو گذاشتن جلوم و منم از اونجا که می دونستم این مبحث رو همین ( دکتر ف ) تدریس می کنه و همیشه هم تو امتحاناش واسه تستای غلط نمره منفی می زاره گشتم تو ورقه ببینم کجاش نوشته نمره منفی داره و چند نمره ی منفی داره و هر چی ورقه رو زیرو رو کردم دیدم هیچ جاش ننوشته و بنابراین دست مبارکم رو بلند کردم و استاد جان اومد بالا سرم . من : استاد نمره منفی داره ؟ استاد : نمی دونم قبل از امتحان چیزی بهتون نگفتن ؟ من : نه مگه همیشه درس شما نمره منفی نداشت ؟ استاد : ( دکتر ف ) هنوز نیومدن منم نمی دونم درسشون نمره منفی داره یا نه ! یعنی منو می گین داشتم می مردم که آخه تو که استاداتو نمی شناسی مگه مرض داری سوال می کنی که اینجوری ضایع شی ولی اصلا به روی خودم نیاوردم . استاد جان هم که ۲ دقیقه بعد یادم افتاد استاد اسید نوکلئیکمون بوده یه کم قدم زدو مثل اینکه پیش خودش فک کرد این دیگه کیه که نه منو می شناسه نه دکتر ف رو اومد بالا سرمو هی برگه هامو ورق زد واسه اینکه اسممو ببینه . من : استاد برا چی اسممو دیدین ؟ استاد : همین طوری مهم نیست . یعنی فاتحه ی بیوشیمیم خوندس اگه هم قرار بود با 25 / 9 بیافتم الانه مطمئنم با این گلی که کاشتم با - 0 - می افتم .

اینجام شده جهــــــــــــــــــــــنم ! عرقیه که شر شر از سرو کول آدم می ریزه از اونورم جونورایی به نام ( دراکولا ) به خوابگاه ما حمله کردنو نیشایی می زنن که طرف دربست ناکوت می شه . دیگه امتحان و گرما و دراکولا دست به دست هم دادن تا منو عصبی کنن ! منم که داغـــــــــون دلم می خواد یکی رو گیر بیارم بزنم بکشمش ! دلم می خواد یه کتک خور لال پیدا کنم آی دلم می خواد آی دلم می خواد ! دلم می خواد زودتر امتحانام تموم شه اصلانم برام مهم نیست چطوری می دم و چند میشم فقط برام مهمه زودتر از دستشون خلاص شم !

حالا بیخیال این حرفا می بینم که آلمانــــــــــــــــته ! بچم فینالیسته ! ولی از حق نگذریم ترکا هم واقعا غیرت و مقاوت نشون دادنو و اصلا جلو آلمانا کم نیاوردن !

برا من دعا کنین خب ... آفرین مهربونا هر کی نیلوفرو دعا کنه خدا یک در دنیا و صد در آخرت بهش پاداش می ده .

سالهای دور از خانه

nilouyee — Sun, 15 Jun 2008 21:09:18 GMT

سلام چطور مطورین ؟ من که توپ توپم . اول از همه می رم سراغ بازی ( عشق این بازیای وبلاگی آخر منو می کشه )

جناب دکتر حامد ( 78 ) و خانوم دکتر سپیده لطف کردن و بنده رو به یه بازی واحد دعوت کردن .

اگه بدونید ۲۴ ساعت دیگه قراره بمیرید چه کار می کنین ؟

اول از همه می رم سالاد الویه گیر می یارم و تا خرخره می خورم بعدم به مامانم می گم برام خورشت کدو و فسنجون و قرمه سبزی درست کنه (می خوام دمه آخری مزه ی همه ی غذاها زیر زبونم باشه ) ماشینو ور می دارم می رم تو همت تا جایی که می تونم گاز می دم از اونورم می رم امام زاده صالح التماس دعا بلکه کمی تا قسمتی از گناهام بخشوده شه بعدشم می رم مامانمو بر می دارم می ریم دربند جوجه می زنیم به بدن از اونورم می رم ذرت مکزیکی و آیس پک می خرم و سعی می کنم به زور بچپونم تو شکمم بعدشم می یام خونه می شینم پای تلفن با دوست جونام می حرفم آخرشم آلبوم بچگیم رو نگاه می کنم و میرم پیش مامانم می خوابم تا ..... !

وای چه وحشتناک . نه خدا جون می خواهم زنده بمانم یه وقت منو نکشیا ! از طرف منم همه ی دوستای لینک شدم دعوتن هر کی دلش خواست این بازی رو انجام بده .

شنبه صبح امتحان مید ترم نورو آناتومی داشتیم . مید ترم که چه عرض کنم 7 نمره ی ترم رو داشت و مجبور شدم یه سفر یه روزه و بسیار بسیار هیجان انگیز به ولایت دانشجویی داشته باشم . 5 شنبه آخر شب راه افتادم و 4 صبح جمعه رسیدم خوابگاه . بدبختی اینجا بود که یادم رفته بود به بچه ها بگم دارم می یامو کلیدو بزارن این ور در واسه خاطر همین یه ساعت موندم پشت در . هر چی هم زنگ می زدم تنبلا از جاشون تکون نمی خوردن بیان درو باز کنن تا آخر ریحان جونم زحمتشو کشید . بعد هم یه خورده خوابیدم تا بعد از ظهر که فافا ( دوست و همکلاسیم که بچه ی گرگانه ) اومد پیشم و با همدیگه 4 ساعــــــــــــــــــت تموم درس خوندیم .

شنبه صبح تو دانشگاه از جلو در اتاق حراست که رد می شدم چشمم خورد به آقای حراستی که چپ چپ داره نگام می کنه منم پیش خودم گفتم : نه بابا دلت شور نزنه خیلی وقته روابطمون حسنه شده و با هم سلام و علیک داریم دیگه عمرا اگه بهت گیر بده ! آخه اون اولای سال همش ازم ایراد می گرفت و حتی یه بار به روپوش سفیدم گیر داد و گفت : این روپوش سفیدت هم کوتاهه هم چاک داره ! حالا انگار ماله بقیه خیلی بلنده منم که این جور مواقع اصولا گوشام نمی شنوه . نه خداییش قبول دارم یه کم قرتی هستم ولی دیگه تو شمال خیلی مراعات می کنم مخصوصا تو دانشگاه . همیشه هم ساده ترین چیزا رو واسه دانشگاه می خرم ولی نمی دونم چرا اینقدر تو چشم می یاد . یه ماهه پیش تندیس رو زیرو رو کردم تا یه مانتوی ساده ی قهوه ای گیر آوردم که فقط آستیناش کوتاه بودو از این ساقای دست خریدم واسه زیرش خلاصه بعد از یه ماه که این مانتو رو می پوشم آقای حراستی صدام زد که : خانوم من چند بار دیگه هم شما رو با این مانتو دیدم ولی هیچی نگفتم . من : این چه ایرادی داره ؟ حراستی : مانتوی شما اصلا دانشجویی نیست ! بعدشم یه برگه ی سفید گذاشت جلوشو گفت : بزار یکی یکی نکات یه دانشجو رو برات بنویسم که رعایت کنی ! 1) مانتو باید بلند باشه . 2) مانتو باید گشاد باشه . 3) مانتو باید آستین داشته باشه ( حالا اینا رو می نوشت منم که نیش باز برگشتم می گم : من که آستین دستم کردم . گفت : نه اون خوب نیست ) . 4 ) مانتو نباید چاک داشته باشه ( منظورش روپوش سفیده آزمایشگاهم بود ) . 5 ) شلوار باید بلند باشه ( شکر خدا این یه قلم دیگه بلند بود ) . 6 ) جوراب نباید کوتاه باشه ( شکر خدا اصلا جوراب پام نبود و کفشم عروسکی بود ) . 7 ) لاک ممنوع ( لاکم این رنگی بود ) 8 ) آرایش ممنوع ( اینجا بود که چشمم داشت چار تا می شد آخه من تو دانشگاه خیلی کم آرایش می کنم خود حراستیه هم برگشت گفت : جسارت نباشه ها این مورد مربوط به شما نمی شه ! کلا نوشتم ) . 9 ) موی سر باید داخل مقنعه باشه ( عمــــــــــــــــــرا ) . من : آقای ... یه باره بگین چادر سرت کن دیگه ! حراستی : نه ببین من به خاطر خودتون می گم شما خانوم محترمی هستی این طور مسائل رو هم باید رعایت کنی . منم چشمم به این ورقه ی موارد بودو دلم می خواست ورقه رو ازش بگیرم بیارم به دفتر خاطراتم بچسبونم ! من : آقای ... می شه اون برگه رو به خودم بدین ؟ حراستی : چرا ؟ من : می خوام نشون مامانم بدم . حراستی : بزار درستش کنم . بعدش شروع کرد یه سری کلمات رو خوش خط کردن و ... ولی حراستیه خوبیه ! خیلی مهربونه ! من که ازش راضیم خدا هم ازش راضی باشه . بعد از ظهرشم با ( س ) بلیط داشتیم برا تهران و قرارمون تو ترمینال بود که رفتم ساندویچ و دوغ خریدم واسه تو راه (س) هم که منو با دست پر دید داشت ذوق مرگ شد چون اون روز اونقدر تو هیرو ویر امتحان بودیم که ناهار نخوردیمو برگشت گفت : باورم نمی شه غذا گرفتی !! من : نیلوفر هرگز شکمش رو فراموش نمی کنه ! تو راهم یه عالمه تمشک خریدیم و یه سره خوردیم و حرفیدیم .

راستی تا یادم نرفته اینو هم بگم که اینقدر نیاین برا من کری بخونین که ضایع شدی آلمان باخت و هه هه هه ایتالیا باخت . من تا آخر عمرم طرفدار این دو تیم هستم حتی اگه ببازن ! نه جدا وقتی بالاک و بوفن هستن من برم طرفداری چه تیمی رو بکنم حالا اگه یه روزی روزگاری این دو تیم مقابل هم قرار بگیرن چون یه ذره بالاک رو بیشتر می دوستم طرفدار آلمان می شم !

مبارکتون باشه استقلالی ها

من رو می تونید اینجا هم بخونید .

شکلک

nilouyee — Mon, 09 Jun 2008 21:20:18 GMT

تاکیدیه : خوانندگان محترم توجه داشته باشید که یک وقت خدای نکرده فکر نکنید شکلک هایی که برای دکتر سینا گذاشتم به این معنیست که ایشون شدیدا درسخون هستند . نخیر اصلا و ابدا ! این بنده هستم که مدام در حال تهیه و تنظیم مقالات علمی و رفتن به کنگره های علمی و ..... هستم . ایشون فقط و فقط کتاب های غیر درسی مطالعه می فرمایند ( آخه دکتر تو چقدر تنبلی )

سلام علیکم

من الان یک عدد نیلوفر خوشحالم . چرا ؟ خب معلومه یه دور کامل که همه ی درسامو خوندم بعدش هشت دور دورشون کردم بعدش شکلاشو یاد گرفتم بعدش زیر نویسا رو حفظ کردم بعدش جزوه هامو کتابامو ورق ورق کردم گذاشتم سر سفره به جای نون تیلیت کردم تو آبگوشت خوردم . به همین راحتی ! الانم احتمال صد در صد می دم شاگرد اول کلاس شم یعنی اگه شاگرد دوم شم می زنم یه بلایی سر خودم می یارم ! باور کنید راس می گم اصلا دروغ تو ذات من نیست !

ساقی جون یه بازی انجام داده و همه رو به این بازی دعوت کرده .

بازی شکلک ها

قواعد این بازی :

- براي هر كدوم از وبلاگ هايي كه دوست داري شكلك بذار .

- شكلك به كنايه و با شوخي ٬ حال و هواي كلي وبلاگ و نويسنده وبلاگ رو نشون ميده ( و البته ٬ نه نويسنده رو جدا از وبلاگش ) .

-اگه كسي دوست نداشت شكلكشو بردار .

-اونايي رو كه دوست داري به اين بازي دعوت كن .

خود ساقی برا من این شکلکا رو انتخاب کرده :

دکتر مسعود ( دژاوو ) دکتر فرانه ( ایرمان ) دکتر hhz دکتر ژاندارک دکتر محمد ( گل پسر ) دکتر حامد (۷۸) دکتر سارا ( جراح دیوانه ) دکتر مهناز ( نیش عقرب ) دکتر خانومی دکتر crescendo دکتر سپیده ( گمشده در خیال ) دکتر سینا ( دست نوشته های یک دانشجوی پزشکی ) دکتر سعید ( دکتر آینده در غربت ) دکتر حمیده ( جوراب پاره و انگشت آزاد ) خط خوردگی صحیح است ( وبلاگ گروهی پزشکان) ............

گلبرگ سحر گلی مستانه ملوسی سارا خانومی مهشاد سارا ناز خاطره دلارام مینا پردیس نسرین محسن خان ساقی رز مهتابی خانوم شهرزاد

خیلی های دیگه هم بودن که دلم می خواست اسمشون رو این جا بیارم ولی هیچ شکلکی مناسبشون پیدا نکردم . منم همه ی دوستای لینک شدم رو دعوت می کنم هر کی دلش خواست این بازی رو انجام بده .

من رو می تونید اینجا هم بخونید ( این کارو از دکتر نم نم (پدر) تقلید کردم نیاین بگین کپی رایت کردی و متقلبی و ....... خودم دارم اعتراف می کنم )

زندگی با طعم خوشبختی

nilouyee — Wed, 04 Jun 2008 22:21:18 GMT

سلاممممم . برای فرجه ی امتحانا تهران هستم . به نظر من اگه به جای این فرجه فاصله بین امتحانا رو بیشتر کنن خیلی بهتر و مفیدتره .... به قول به به جون فرجه ی یللی تللی البته اون موقع که خودش دانشجو بود اینو می گفت ولی الان به من می گه : تو چشم همه رو در آوردی با این درس خوندنت تازه ساسا هم می گه : از حالا آیندت روشنه هر کی هم که نتونه تخصص قبول شه تو یکی می تونی . ولی اینا نمی تونن منو درک کنن من خودم سیستم خودمو می شناسم اگه زیادی بخونم گلاب به روتون یا بالا می یارم یا کهیر می زنم یا دور از جونم سکته می کنم یا ... نمی تونم آقا جون نمی تونم خرخونی کنم . چیه مگه ؟ حرفیه ؟ مشکلیه ؟ تازه تجربه بهم ثابت کرده هر وقت کمتر می خونم نتیجه بهتری می گیرم تازه ترشم دیروز با بابام رفتم دربند و تا آبشار دوقلو بالا رفتم اصلا باورم نمی شد یه روزی بتونم تا اونجا رو برم همیشه وسط راه غش می کردمو ولو میشدم بابامم خیلی تشویقم کرد بعدشم بهم گفت : کسی که می خواد دکتر بشه اول از همه باید سلامتی خودشو حفظ کنه .

خب عزیزان من خوب گوش کنین که می خوام حرفای جدی مدی بزنم :

بالاخره روزی که منتظرش بودم رسید . مدت ها بود که در فکر ساختن وبلاگ دیگه ای بودم برای مقالات و دست نوشته های ادبی و شعر ( البته قریحه ی شعر گونه ی من خیلی خوب نیست ولی خودم رو راضی می کنه ) وبلاگی که چهارچوبش کاملا متفاوت از ( دانشگاه با طعم باران ) باشه و چیزی باشه سوای خاطره نویسی اما از اونجا که در هر کاری شروع برای من خیلی مهمه و اینکه خشت اول رو چطور بزارم این تصمیم به تاخیر افتاد ..... تا حالا نگفته بودم که عضو تحریریه ی یکی از مجلات دانشگامون هستم و اگه وقت کنم در جلساتش شرکت می کنم جلساتی که شاید یک ساعت حضور در اونجا بسیار پر بار تر از کلاس هاس های درسی مان باشه جلساتی که می نشینیم و بحث می کنیم بر سر مشکلات و ..... به هر حال اسفند 86 برای پاسارگاد ( نام مجله ) مقاله ای نوشتم با عنوان ( روزمرگی ) به این امید که همون پیش از عید چاپ بشه و اولین خشت باشه در وبلاگ جدیدم ولی .... ( آرزوی محالیست ارزش یافتن زمان در این دانشگاه ) و بالاخره چند روز پیش پاسارگاد چاپ شد و من امروز ( زندگی با طعم خوشبختی ) رو ساختم . با نام خدا شروع کردم و با ( روزمرگی ) . ( زندگی با طعم خوشبختی ) رو در فواصل طولانی به روز می کنم شاید هفته ای یا دو هفته ای یک بار . مطمئنا نوشته هام به پای نوشته های دوستان صاحب قلمی که اینجا دارم نمی رسه ولی نهالیست نوپا که می شه به درخت شدنش امید داشت .

( زندگی با طعم خوشبختی = اولین لینک پیوندی هام )

مهمون داری

nilouyee — Sat, 31 May 2008 13:24:18 GMT

سلام . چطور مطورین ؟ من که عالی . خیلی خوبم نه اشتباه نکنین آخر هفته رو تهران نبودم پست قبلیمم به عنوان یه خاطره از چند هفته پیش که تهران بودم نوشتم ولی چند روز گذشته خیلی بهم خوش گذشت . سه شنبه شب مری ( هم اتاقی اون ترمم که پرستاری می خونه و این ترم انتقالیش درست شد رفت کرمانشاه ) زنگ زد که اگه آخر هفته خوابگاهین با بابام بیام ببینمتون ! منم خوشحال گفتم : آره هممون هستیم و فردا صبحش که اصلا حس دانشگاهو نداشتم بیخیالش شدمو رفتم یه کم گوجه خیار بخرم که برگشتنه دیدم هوا خوبه دلم نیومد بچپم تو خوابگاه . گفته بودم که خوابگاه ما داخل شهر به حساب نمی یاد و پشتش یه دهاتیه که من همیشه از پنجره ی اتاقم نگاش می کنم و تا اونروز توش نرفته بودم . وای نمی دونید یعنی واقعا نمی تونم بگم چقدر قشنگ بود کوچه های خاکی خونه های کاهگلی و ایوون داری که بینشون درخت و گل و سبزه بودو بچه هایی که تو کوچه ها دنبال توپ پلاستیکی می دوئیدن هوا هم که عطر گل می دادو منم ذوق زده زنگ زدم ساسا و همینجور که می رفتمو و براش تعریف می کردم رسیدم به جایی که فقط شالیزار بود و انتهاش می رسید به جایه پر از دار و درختی که رودخونه ای با یه پل از وسطش رد میشد منم که به عمرم همچین منظره ای رو از نزدیک ندیده بودم بیست بار سر تا ته پل رو رفتمو برگشتم و وسط پل فقط دلم می خواست یکی اونجا بود ازم عکس می نداخت برگشتنی هم بین شالیزارا راه رو گم کردم اصلا نمی دونستم از کدوم مسیر باید برم و چشمم به دهاته بود و می خواستم در امتداد همون مسیر برم که یا می خوردم به یه شالیزار یا به یه چند راهی خلاصه از اونور یه زنه و پسرش منو دیدن و زنه فهمید راه رو گم کردم اومد پیشمو پسرشو باهام فرستاد تا خروجی دهاته منو ببره . خدا خیرش بده اگه نرسیده بود من تا صد ساله دیگه هم نمی تونستم راه اصلی رو پیدا کنم . بعد از ظهرش با ( ش ) که ( پرستاری می خونه و اون یکی خوابگاهه ) رفتیم خرید واسه فردا که مری می یاد همه چی آماده باشه و تقسیم کار کردیم و پخت و پز افتاد به ( زهی ) و خریدا هم من و ( ش ) . شبم ( سودی ) با نت بوکش اومد واحد ما و چند تا فیلم مزخرف رو تا نیم ساعت اولش دیدیمو عوض کردیم تا رسیدیم به ( مرداب آبی ) خیلی قشنگه من که خیلی خوشم اومدو اونو با فیلم ( پرنده ی خارزار ) که یه عمره فکر می کردم 6 تا سی دی و تازگی فهمیدم 8 تا سی دی رایت کردم ببرم خونه البته ما خودمون پرنده ی خارزار رو داریم منتها همون 6 تاییشو ولی این 8 تاییه خیلی کاملتره وای که چقدر عاشق این فیلمم !!! آخر شب که نه دمدمای صبح اومدیم دو دقیقه کپمونو بزاریم که این مری گیس بریده که می دونه من چقدر رو خوابم حساسم از تو جاده چهل بار تک زد به موبایلم تا منو بیدار کنه منم زدم تو سر موبایلم و خفش کردم تا با آرامش بخوابم ولی چه خیال خامی مگه تو این خوابگاه چیزی به نام آرامش هم پیدا میشه ساعت 7 صبح مری جونم تشریف آوردن و منم که از سر و صدای بچه ها چشام نیمه باز شده بود می دیدمش که داره با همه روبوسی می کنه و تا اومد سراغم که روی ماهم رو ببوسه گفتم : ولم کن خوابم می یاد . چی کار کنم خب فکر کردم خواب از سرم می پره بعدشم بچم رفت تو هال و اونقدر هر و کر کردن که ترجیح دادم از جام بلند شم . خودشون که خواب ندارن یکی هم که اعصابش راحته و تخت می خوابه رو هم راحت نمی زارن بعدشم رفتم نشستم سر سفره پیش مری . ( ش ) هم که اصلا نمی دونس تو خوابگاه ما چی به چیه دنبال تهیه و تدارک صبونه بود . منم که خب توقعی ازم ندارن خودشون می دونن که وقتی کم می خوابم حال و حوصله ی کار کردن ندارم و گرنه کدبانوی ماهریم . ( ش ) چند تا کیک صبونه گذاشت سر سفره و رفت کره پنیر بیاره منم به مری گفتم : همینا بستته یا پاشم بازم بیارم ؟ مری : تو پس فردا مادرشوهرتم اومد خونت اینجوری ازش پذیرایی می کنی اگه سیر شدی که شدی اگه نشدی هم باید بشی . وا من جون ندارم خودمو جمع کنم بعد پاشم از تیر و طایفه ی شوهر هم پذیرایی کنم اونم مادر شوهر !! اصلا به من چه خونه ی پسرشه خودش باید بلند شه از خودش و من که افتخار دادم زن پسرش شدم پذیرایی کنه بعد از صبونه مری و ( ش ) رفتن دانشگاشون ولی مری زود برگشت که با من و زهی بره برا یکی از فامیلاشون که تو لاهیجانه و شب می خواستن برن خونشون کادو بخره . رفتیم خیابون م ..... و داخل مغازه مری از یه سوپ خوری خوشش اومدو ما هم واستادیم با خانومه فروشنده چونه زدن که اون طفلکی هم همش چشش به آقای فروشنده بود که داشت با تلفن حرف می زدو نمی تونست تخفیف بده و می گفت : نه از 700 / 19 یه قرون کمتر نمیشه !! از اونور مرده تلفنشو قطع کرد و نمی دونم چرا اونهمه کفری بود که برگشت با حرص گفت : خانوم قیمتای این مغازه مقطوعه ! مری هم 20 تومن داد زنه و من گفتم : دیگه نمیشه که اصلا تخفیف نداشته باشه . مرده : خانوم نزارین یه چیزی رو 20 دفه تکرار کنم مقطوعه ! وا مردک دیوونه ی کچلو نمی دونم پشت تلفن با کی دعواش شده بود که داشت حرصشو سرما خالی می کرد . مری : زهی 300 تومن بقیه ش رو بگیر زودتر از اینجا فرار کنیم . مرده : ! من و مری ایش و اوش کنان رفتیم بیرون و زهی هم 300 تومنو گرفت و داشت می اومد بیرون که خورد به یکی از گلدونای تزئینی و گلدونه گرومپی افتاد کف زمین . وای دیگه من و مری غش کرده بودیم از خنده اون مرد دیوونه هم که دیگه می خواست بیاد ما رو بکشه و اول رفت گلدونشو از رو زمین برداشت و دید که نشکسته از خونه ما گذشت . پنج شنبه بعد از ظهر مری رفت و من از 24 ساعت جمعه ۲۲ ساعتش رو خوابیدم .

دیشب هم بچه ها جمیعا بسیج شدن که منو بیدار نگه دارن تا درس بخونم . آخه امروز امتحان اندیشه داشتم . سوفی که به شکمم می رسید و برام خوراکی می آورد زهی هم که تایم می گرفت تا مثلا در طول ۱۰ دقیقه ۵ صفحه درس بخونم . خلاصه با کمک بچه ها امروز سر امتحان ورق سیاه کردم .

زبان

nilouyee — Mon, 26 May 2008 13:24:18 GMT

( تهران / داخل خونه )

یک کاسه گوجه سبز گذاشتم جلمو یه کیلو نمک خالی کردم روشو قرچ قرچ دارم می خورم منتظرم شهی خان که با بابا جان رفته امتحان تعیین سطح زبان برگرده ببینم بعد از این یه سالی که با هزار جور توپو تشر فرستادیمش کانون تو چه گروهی می ندازنش ( زینگ زینگ ) آیفنو برمی دارم. شهی : واکن درو ! می یاد بالا کیفشو پرت می کنه یه گوشه و می گه : انداختنم ترم 1 . من : یعنی یه تستم نتونستی درست بزنی که بندازنت ترم 2 ! شهی : تو به من چی کار داری خیلی بلدی بشین درسای خودتو بخون . من : امیر حسین ( دوستش ) چه ترمی رفت ؟ یهو می زنه زیر گریه می گه : 3 . پیش خودم می گم اگه الان امیر حسینم مینداختن ترم 1 عمرا اگه شهی اینجوری گریه زاری راه مینداخت . مامانم : وقتی بهت می گم بیار باهات کار کنم گوش نمی دی حالا باید بری از اول a b c d یاد بگیری ! شهی : برو بهشون بگو اگه منم انداختن ترمای بالاتر که انداختن اگه نه دیگه کلاس نمی رم ! مامانم : بیجا می کنی کلاستو نری حتما هیچی بلد نبودی که انداختنت ترم 1 ! شهی همینجور اشک می ریزه و پامیشه می ره تو اتاقش درو می بنده . مامانم داد می زنه : بشین جغرافیتو بخون می خوام ازت بپرسم بعدش به من می گه : ولش کنی به حال خودش صب تا شب پای کامپیوتره ( شهی خان تمام دوره های سخت افزار و نرم افزارو رفته و الان حتی از به به هم بیشتر از کامپیوتر سر در می یاره ) بعداز ظهر مامان نشسته از شهی جغرافی می پرسه ولی بیشتر به نظرم می رسه داره کلمه کلمه فرو می کنه تو مغزش والا من یاد ندارم مامانم یه بار ازم درس پرسیده باشه همیشه خودم می خوندم تازه دیکته هم خودم میشستم از رو کتاب می نوشتم بعد می دادم مامانم یه بیست و صد آفرین پاش بنویسه تو همه ی مسابقات علمی مدرسه هم رتبه ی اول تا سومو می یاوردم یه بارم یاد نمی یاد مامان بابام بهم گفته باشن درستو بخون و .... دقیقا سر امتحان ثلث جغرافی کلاس چهارم روز قبلش جمعه بودو بابام مثل همیشه می خواست یه ساعت بره بانک کارای هفته رو جمع بندی کنه که رفتم کتاب جغرافیمو برداشتمو اونقدر سیریش بازی درآوردم که منو هم با خودش برد اونجام نشستم پشت میزش که همیشه کلی کیف می کردم که از همه ی میزا بزرگتره یه عالمه ورق سفید برداشتمو تو هر کدومشون با یکی از خودکار رنگی های رو میز چند تا خطی خطی عجق وجق کردم مثلا دارم نسخه می نویسم بعدشم مهرا رو می زدم تو استامبرهای رنگی و می کوبیدم پای ورقها . عاشق اینکار بودم ! بابام اومد بالا سرم بهم گفت : دکتر بازی می کنی ؟ منم گفتم : نه جغرافی می خونم . چقدر ساده بودم انگار نمی دیدم کتابم یه گوشه بسته افتاده بعدشم که بابام رفت سراغ کاراش زودی کتابمو برداشتمو سوالاشو خوندم ! آخی چه روزای خوبی بود ...... ولی این شهی خیلی بازیگوشه فقطم ریاضی رو به عنوان درس می شناسه اونم به خاطر اینکه مجبور نیست حفظش کنه تازه وقتی هم ازش می پرسی دوس داری بعدا که رفتی دانشگاه چی بخونی ؟ می گه : یه رشته ای که توش زبان نداشته باشه ! حالا بیا یه ساعت بهش بگو هر چی بخوای بخونی و هر کاری بخوای بکنی باید زبان بلد باشی به گوشش نمی ره که نمی ره ! من خودم الان دارم چوب همین قضیه رو می خورم دیگه دلم نمی خواد که داداشم بعدا به همین درد دچار بشه !

سه گانه

nilouyee — Wed, 21 May 2008 10:57:18 GMT

سلام . فکر می کنید لازمه بگم الان کجا هستم ؟ من که لزومی نمی بینم ...........

1) دیروز بعد از ظهر روی صندلی اتوبوس تهران نشسته بودم و زلیده بودم بیرون که احساس کردم یه بویی داره خفم می کنه ! با چشام گشتم دنبال منبعش که رسیدم به دختر خانومه بسیار متینی که حدود 21 - 22 سالی سن داشت و لمیده بود رو صندلی ردیف اولو فرت فرت سیگار پک می زد . منم که تا حالا تو اتوبوس همچین صحنه ای ندیده بودم یه ساعت با دهن باز بهش خیره شدم تا صدای یکی از خانوما بلند شد که : سیگارتو خاموش کن ! دختره : به تو چه عوضی نمی خوام خاموش کنم ! خانومه : دختره ی عوضی بوش اذیتمون می کنه خاموش می کنی یا زنگ بزنم پلیس بیاد جمت کنه ! دختره : برو زنگ بزن بابای پلیس بیاد ببینم چه غلطی می خواد بکنه ! خانومه : از قیافت معلومه چی کاره ای معتاد تریاکی ! دختره : خفه شو .......... و داشتیم به جاهای دیدنی و شنیدنیش می رسیدیم که راننده زد کنارو به دختره گفت : تو اتوبوس هیچکی حق نداره سیگار بکشه و ...... خلاصه هر دو مبارز ساکت شدن و آرزوی دیدن یه دعوای کاملو به دلمون گذاشتن .

2) تو واحد ما هر کی به سلامتی داره شوهر می کنه می یاد سراغ من واسه پرسیدن سوالای ناموسی ! یکی از بچه های گل خوابگاه تازه شوهر کرده ( طی یه عملیات ضربتی 2 هفته قبل بدون هیچ گونه آشنایی قبلی اومدن خواستگاریشو چند روزی با هم صحبت کردنو هفته ی پیش عقد کردنو این هفته هم دوست عزیزمان به خونه ی آقا داماد دعوت شدندو ....... منم بهش گفتم : این جور که بوش می یاد هفته ی دیگه باید بیایم تولد بچه ت ) دوست جون : دکتر جان ........ ( در این مواقع دکتر می شویم ) اطلسم رو نشونش دادم و گفتم : فعلا همینا رو خوندیم ! دوست جون : ........ ؟ من : نمی دونم به خدا ! دوست جون : آخه رفتیم پیش مشاورا ولی هیچ چی یاد نداد و ....... یکی از بچه ها : پاشین برین دو تایی فیلم ببینین واسه شما حلاله حلاله ! فاطی : برو از یکی که شوهر کرده بپرس نه من خبر دارم نه نیلو . آخیش فاطی جونم راحتم کرد چه جوری بگم آخه من ساله اولم تازه اگرم سال آخر بودم بازم از پس این سوالا بر نمی اومدم !! آخه پزشکی چه ربطی به ..... داره ! دیگه تو کتابای ما که از ...... نمی نویسن تازشم من بیچاره حتی یه واحد تنظیم خانواده هم نگذروندم که حداقل یه خورده اطلاعات عمومیم بره بالا . استغفرلا ببین آدمو مجبور میکنن چه حرفایی بیاد بزنه ! هر چی ما می خوایم مراعات کنیم نمی زارن که ! قربونتون برم ایشالا شوهر که کردین خودم می یام می زائونمتون دیگه تا اون موقع چاقو زدنو بخیه کردنو یاد گرفتم ولی قبلش رو شرمنده من خبر مبر ندارم !

3) سهمیه ی گوشت دانشگاه تموم شده بودو منم که دیدم قراره شام زندانیا رو بهمون بدن شام رزرو نکردم و از طرفیم برنجم ته کشیده بودو از هر کی می پرسیدم : از کجا برنج باید بخرم ؟ حوالم می داد بازار ماهی فروشا .... خلاصه یه شنبه با سودی رفتیم بازار . ورودی بازار تک و توک ماهی فروشی بود و یه خورده که جلوتر رفتیم تعداد مغازه ها بیشتر شد تا رسیدیم به جایی که هر طرف برمی گشتی ماهی مرده می دیدی و بوی مطبوعش که فضا رو عطر آگین کرده بود لا به لای ماهی ها هم کله ی گوسفند گذاشته بودن ( کله ی گوسفندا رو خیلی شیک رو هم چیده بودن طوری که همه ی صورتاشون یه ور بود ) حالی پیدا کرده بودم که اصلا قابل توصیف نیست فقط تنها کاری که می تونستم بکنم رفتن از وسط بازار بود که میشد دقیقا وسط جوب ( از این جوبای کم عمق هفتی شکل ) منم که تند تند داشتم از اونجا فرار می کردم سودی هم پشتم می دووئید و هی می گفت : داری تند می ری هر چی آب ماهیه می ریزی رو من ! یه خورده جلوتر یکی از مغازه دارا شلنگ گرفته بود رو ماهی هاشو آبی که از یه طرف می ریخت رو ماهی ها از اون طرف پاچیده میشد رو ما . سودی : اگه الان دربستی هم بگیریم با این بویی که گرفتیم هیشکی سوارمون نمی کنه خلاصه با هر بدبختی بود برنج فروشی پیدا کردیم و .... این بازاره تو یکی از میدونای اصلیه شهره یادمه دفعه ی اولی که رفتم این میدونه از بس شلوغ و بی ریخت بود گفتم دیگه پامو این جا نمی زارم . آخی نازی چقدر بچه سوسول بودم هی زمونه چکار با ما کردی که پامون به بازار ماهی فروشا هم رسید !

پرسپولیس جونه منه , قرمز خونه منه

nilouyee — Sat, 17 May 2008 16:32:18 GMT

یـــــــــــــــــــــــــــــوووو هو هو هو هو هو هو هو هو

پرسپولیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــس شیـــــــــــــــــــــــــــــــــــره

یوهــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

پرسپولیـــــــــــــــــــــــــــــــس دوست داریــــــــــــــــم

افشیــــــــــــــــــن دوســــــــــــــــــــــــــت داریم

افشیـــــــــــــــــــن مرامـــــــــــــــــــــــــــــــــــتو

هورااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

عشــــــــــــــــقه منی آتیـــــــــــــــــــــــــشه پایتخـــــــــــــــــــت

سپاهان که عددی نیست ما سر اون استقلالشم به خاک می زنیم

یوهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو

احوال رده سیزدهمییای جدول چطوره ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

ها ها ها سیـــــــــــــــــــزده

قرمـــــــــــــــــــزته قرمــــــــــــــــــــزته

پرسپولیــــــــــــــــس همیشه قهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرمانه

ای ول ای ول پرسپولیســـــــــــــــــــــــــــــو ای وللللللللللللللللللللللللللللل

نه جون نیلوفر ورزشگاه آزادی رو حال کردید !!! یه پارچه آتیش ســـــــــــــرخ

بنده هم الانه با صدای گرفته بر اثر کشیدن جیغای مافوق بنفش در خدمتتون هستم وسطای بازیم که تا جا داشت نذر و نیاز کردم دیگه آخراش که ناامید به برو بچ گفتم اگه پرسپولیس ببره همتون شیرینی مهمون منین الانم دارم می رم شیرینی بخرم . رو جفت چشمام اصلا همه ی خوابگاه رو شیرینی می دم !!!!!!!!!!

یه پرسپولیـــــــــــــــــــــــــس یه ایــــــــــــــــــــــــران

یه تیــــــــــــــــــــــم پر از دلیــــــــــــــــــــــــــــــــــران

گرچـــــــــــــــــــــــه حریفت قــــــــــــــــــــــــــــــــدره

اما تــــــــــــــــو میـــــــــــــــــشی قهرمان

تولد

nilouyee — Wed, 14 May 2008 10:34:18 GMT

سلام . وای که این روزا چقدر کار دارم !! چند روز پیش یکی از دوستای پشت کنکورم تلفن زدو واسه تولدش دعوتم کرد منم اولش می خواستم برما ولی بعدش که دیدم هیچ کدوم از دوستای صمیمیم نیستن و جمع فقط جمع خز و خیلاست بیخیالش شدم الانم فقط موندم این دختره واسه چی منو دعوت کرده !! البته دستش درد نکنه ولی خوب معمولا آدم کسایی رو واسه تولدش یا مهمونیش دعوت می کنه که به خودش واون جمع بخورن ولی هرچی فکر می کنم هیچ وجه تشابهی بین خودمو اونایی که مطمئنم همشون دامن گل گلی می پوشنو آهنگ از اون بالا کفتر می آید یک دانه دختر می آید .... می زارنو باهاش جوادی می رقصن ندارم . من دو سری کلاس کنکور رفتم یکی سالی که پیش دانشگاهی بودم یکی سالی که پشت کنکور هر دو سالم کلاسام از بهترین آموزشگاههای کنکور بود و تقریبا ۵0% شاگرداش پزشکی و دندان قبول شدن ولی فقط منو چند نفر دیگه سراسری قبول شدیم بقیه همه دانشگاه آزاد تهران قبول شدن و اینه که الان اکثر بچه های سال اول و دوم پزشکی و دندان آزاد تهرانو می شناسم . همین دوستم که واسه تولدش دعوتم کرد آزاد می خونه و با اون اکیپی که من باهاشون جور بودم الان همکلاسی هستن ولی مثل اینکه بینشون شکراب شده ! البته اون موقعی هم که با هم کلاس کنکور می رفتیم گروه ما از گروه اونا جدا بود با هم قهر نبودیم فقط کاری به کار هم نداشتیم . منم تا چند روز پیش خبر نداشتم که چی به چیه ولی بعد از تلفن این دختره زنگ زدم به دوستای خودم که اگه شماها هستین منم بیام که برام تعریف کردن چی شده !! خب البته دعواهای اونا که به من ربطی پیدا نمی کنه ولی چیزی که مسلمه اینه که من عمرا پامو بزارم جایی که دوستام نباشن و یه مشت تازه به دوران رسیده ی ندید بدید دور هم جمع شدن آخه زور داره به آدم دختره ی عمله برگشته بهم می گه : تو شهرستان آدم نمی تونه پیشرفت کنه من حاضر بودم دیپلمه بمونم ولی پامو نذارم شهرستان . منم بهش گفتم : فکر می کنی اگه قبول می شدی می اومدی . والا به خدا بگو تو که حتی سراسری دارقوزآبادم نتونستی قبول شی چی می گی ؟! حالا خوبه شهری که من توش درس می خونمو همه می شناسن هم خودشو هم دانشگاشو بعد این زاقارت مثلا می خواد حرص منو در بیاره دیگه حالیشم نیست که من واسه این قبیل پشه لگد زدنا ککمم نمی گزه تازه اون موقعی هم که جوابای کنکور اومد به همه گفت : رتبه ی سراسریم شده 1500 ولی با هزار مکافات رفتم کارنامش رو از اینترنت کشیدم بیرونو دیدم شده ۳۱۰۰ ولی نامردی نکردم که دروغشو واسه همه رو کنم الانم حتی دوستام فکر می کنن رتبش 1500 بوده خلاصه که عمرا پامو تولدش بزارم حالا باز اگه رفقام بودن یه سر می رفتیم به آرایشای هچل هفتشون که رژلبو به جای سایه پشت چشمشون می مالن و خط چشم رو به جای خط لب می کشن می خندیدیم ولی بدون رفقا هرگز !!

پی نوشت : وای خداااااا ... خدایا دلم می خواد خودکشی کنم ! وای بدبخت شدم .... بیچاره شدم ... دیگه زندگی برام مفهومی نداره !! دیگه دلم نمی خواد زنده بمونم .... ای خدا چقدر من بدبختم .... آخه از دانشگاه برگردی ببینی کیف لوازم آرایشت رو که صبح شوت کرده بودی گوشه ی تخت دزدیدن ... بگو به سرخاب سفیدابه منم کار دارید آخه ؟؟ تو این اوضاع قمر در عقرب از کجا بیارم شونصد هزار تومن پول لوازم آرایش بدم ! به احتمال قوی هم زیر سر همون مردایی بوده که ظهری اومده بودن واسه پنجره ها توری نصب کنن ... چمی دونم واسه زن و تیر طایفه شون بردن ... چمی دونم اصلا .... اه اصلا اعصاب ندارم ... هیچیم از هیچکی کم نشده الا منه بدبخت ... تازه همون موقع هم که از دانشگاه برگشتم که نفهمیدم بعد از ظهری می خواستم برم شام بگیرم اومدم رژ لب بزنم که فهمیدم چه خاکی به سرم شده ! همه جا رو هم دنبال کیف خوشگلم گشتما ولی نبود که نبود بعدش بچه ها گفتن : ظهر اینجا اجنبی پا گذاشته بوده ! حالا تو اون هیرو ویر اعصاب خوردی بابام تلفن کرده منم که اصلا گریم گرفته بود به بابام گفتم : کیفمو دزدیدن و .. بابام گفت : چی توش بوده ؟ منم که روم نشد بگم شونصد کیلو لوازم آرایش دروغکی گفتم : کرم دست و صورت . بابامم گفت : فدای سرت خوبه مدارکی شناسنامه ای توش نبوده و ... منم تو دلم گفتم حاضر بودم خودم دو دستی شناسناممو تقدیمشون کنم ولی کاری به کاره لوازم حیاتیه زندگیم نداشته باشن ! بعدشم بابام گفت : شام خوردی ؟ منم گفتم : نه اعصابم خورده نرفتم شام بگیرم و دیگه بابام یه عالمه نصیحتم کرد که برم یه چیزی بخرم بریزم تو حلقم که سوتغذیه نگیرم ! اصلا بزارید سو تغذیه بگیرم ... بزارید بمیرم ... من این زندگیو می خوام چیکار ! من که حلالشون نمی کنم ... ایشالا رژ لبای خوشگلم رو لباشون قلوه سنگ بشه .... ایشالا کرم پودرم رو پوستشون شره کنه .... ای خدا عطرمو بگو .. سایه هام ... رژ گونم ... ریملم .... وای نــــــــــــــــه ! ولم کنید می خوام خودمو بکشم .... ولم کنید !!!!

مریضی

nilouyee — Thu, 08 May 2008 20:31:18 GMT

سلام علیکم

فکر می کنید من الان کجام ؟ نه جون نیلوفر می خوام ببینم قوه ی حدسیاتتون چقدر قویه ! خب باشه چهار گزینش می کنم که راحت تر باشید : الف) تهران . ب) خونمون . ج) اتاق خودم . د) اتاق ساسا . خب می دونم که همتون جواب صحیح رو می دونید .

یه هفته ایه که مریضی افتاده به جون بچه های واحدمون و هر شب یکی رو می فرسته زیر سرم . یه شنبه یکی از بچه ها با دوست پسرش دعواش شد و اون قدر گریه کرد که آخر شب کارش به درمونگاه کشید (زهی) و (سودی) هم بردنش درمونگاه نزدیک خوابگاه که دیگه توش حق آب و گل پیدا کردیمو ( زهی ) هم که تو همون لحظه فشارش افتاد با اون یکی دوستمون جا به جا می افتن رو تخت کنار هم زیر سرم . فرداش چشمتون روز بد نبینه منی که هر لحظه اراده کنم هر چقدر که بخوام می تونم غذا بخورم جوری معده درد گرفتم که یه لقمه هم از گلوم پایین نمی رفت فشارمم تالاپی افتاد پایین و دیگه داشتیم با عزراییل قرار مدارامون رو می زاشتیم که ( سودی ) اومد بهم گفت : می یای با هم بریم خرید منم به عزراییل گفتم : برو پی کارت داداش می خوام برم خرید و با ( سودی ) و ( زهی ) د برو که رفتی ولی اون قدر تو راه نک و ناله زدم که هیچی نخریده راهی درمونگاه شدیم . تو اتا ق انتظار نشسته بودیم و هرو کر می کردیم که همراه یکی از مریضا از اتاق سرم اومد بیرون و گفت : ببخشید می شه آروم تر بخندین ! ( سودی ) : چشـــــــــم بعدشم پا شد رفت پیش منشی و گفت : ببخشید این دوست ما خیلی حالش بده می شه زودتر بفرستینش تو !! منشی : بله کاملا مشخصه الان می فرستمتون . رفتیم تو اتاق دکتره که کاملا با بچه های نیمه جون خوابگامون آشنایی داره . ( سودی ) : آقای دکتر این دوست ما همکارتونه . دکتر ( با خنده ): جدی؟! ( سودی ) : بله دکتر البته 7 سال دیگه . دکتر : نه جدی می گین ؟ حالا کجا می خونی ؟ (به خدا فکر کرده بود سر کارش گذاشتیم ) منم بهش گفتم کجا می خونم بعدش به ( سودی ) اشاره کرد و بهم گفت : اینا رو از کجا پیدا کردی ؟ من: اینا منو پیدا کردن . ( سودی ) : دکتر این باید زنده بمونها مثل ماها نیست ! دکتر : باشه و یه سرم تجویز کرد . ( سودی ) : دکتر زنده می مونه ؟ دکتر: آره بابا زنده می مونه و بهم گفت : شما ها تا وقتی با همین هیچ وقت پیر نمی شین . البته می دونم که منظور اصلیش این بود که دوستام تا وقتی منو دارن پیر نمی شن ولی خب روش نشد بگه ! روز بعدش از دانشگاه که رسیدم خوابگاه دیدم ( زهی ) بی رنگ و رو افتاده رو تخت . من : چی شده ؟ ( زهی ) : 200 تومن از حسابم برداشت شده حالم بده ! من : پاشو برو دکتر . خودم که حالم خوب نبود ببرمش با ( خ ) رفت درمونگاه که دکتره گفته بود : همکارم چطوره حالش خوب شد ؟ بچه ها هم گفته بودن : نه !!! نشون به اون نشون که هنوزم که هنوزه دارم گیجو ویج می زنم .

دانشگاه

قرار بود سه شنبه بیام تهرانا ولی استاد جانمان یه کوییز 1 نمره ای برای چهارشنبه گذاشت و الا و بلا که همه باید چهارشنبه بیان خلاصه من و سه تا از همشهریام رفتیم پیشش و هر چی زور زدیم که کوییز رو کنسل کنه تا یه روز زودتر عازم ولایتمون شیم قبول نکرد که نکرد هر چی هم بهونه آوردیم که استاد نمایشگاه کتابه و ........ فکر می کنید چی جواب مونو داد !!؟؟ من نمی تونم بین شما و بقیه بچه ها تبعیض قائل شم شماها اگه تهران برین خونه هاتونم می رید !!! من الان ترجیح می دم حرفی نزنم به هر حال هیچ مسئله ای نمی تونه پای منو آخر هفته ها از تهران ببره ! اگه سنگم از آسمون بباره بازم می یام تهران . چی فکر کردید ؟ به من می گن نیلوفــــــــــــــــــر !

چهارشنبه سر جلسه امتحان وقتی برگه رو جلوم گذاشتن به این فکر کردم که چرا واسه 25 صدم اینجا موندم . وای از این کلاس ما که همه دنبال راهی برا تقلب می گردن ولی جملگی به در بسته می خورن چون همه لنگه ی همن .