سلام  . اینجا خیلی کسل کنندست . حوصله ی آدم سر میره  .

۲ روز پیش رفتم دانشگاه حالا دانشگامون کجاست ۵ کیلومتری شهر . از اون جایی که من صبا باید حتما برم حموم و کلاسای ما ۸ صبح شروع می شه صبح کله ی سحر ساعت ۶ مجبورم از خواب بیدار شم و برم حموم و ...

از این ۳ روز ۲ روز جا موندم از سرویس . سرویسامون سر م ن ظ ر ی ه روبروی هتل ... وای می ستن ولی خب من که نمیرسم  خلاصه دیگه تلک و تلک میرم توشیبا از اونجا هم ماشین واسه دانشگاه هست .

حالا داشته باشین آدم با ۱۰۰۰۰۰ تا امید و آرزو بره دانشگاه و بله با کسایی طرف شه که دیگه خودتون می دونین چی می خوام بگم از ولایت ما که از پسرا فقط ۱ نفر هست و از دخترا ۳ یا ۴ نفر . بگذریم بعضی ها جو گیرن حسابی .

وای اینو بگم قرار بود واسه کلاس نماینده انتخاب کنیم که مثلا بره کپی ها رو از استادا بگیره و از این کارا . سر زبان عمومی نشسته بودیم که آقا پسره با دست و پای لرزون  صورت گل انداخته اومد سر کلاس و با ۱۰۰۱ دونه تپق گفت که خانوما نمایندتون رو انتخاب کنید این ۱ جملست ولی پسره با نیش باز در طی ۱۰۰۰ تا جمله گفت  پسره دیگه می شه درک کرد  خلاصه خوابگامون دیگه بماند . بقیشو بعدا می گم .

الان کافی نتم مغازه داره می بنده و من باید برم فقط ۱ چیزی هیچ جا تهران نمیشه .

فعلا بای بای